سفرهٔ ایرانی

ایران در دل جادهٔ ابریشم بود؛ از هند زعفران و گلاب آورد، از چین برنج، از روم گردو. حاصل، آشپزخانه‌ای است که زبان‌های جهان نام بسیاری از مواد آن را از فارسی وام گرفته‌اند: spinach (اسفناج)، orange (نارنج)، tulip (لاله)، sugar (شکر).

چهار رکن آشپزی ایرانی

برنج (به دو شیوهٔ چلو و پلو)، نان (سنگک، بربری، تافتون، لواش)، خورش (با گوشت و سبزی و میوه) و کباب. این چهار، ستون‌های سفرهٔ ایرانی‌اند.

غذاهای شاخص

چای و سفره

چای، نوشیدنی ملی ایران است؛ پس از هر وعده، با قند یا نبات. سفرهٔ ایرانی هیچ‌گاه با یک غذا نیست: نان، سبزی، ماست، ترشی، سالاد شیرازی و دوغ کنار غذای اصلی می‌نشیند.